Η Μάχη με τη Δημόσια Τάξη Συνεχίζεται, Ανταπόκριση απ' την Εκδήλωση στο Κάτω Χαλάνδρι, 10/07/26

Σήμερα ζούμε σε πολεμικούς καιρούς, σε καιρούς που το κράτος και οι ρουφιάνοι του θα κάνουν ό,τι περνάει απο το χέρι τους για να μας κάνουν τη ζωή όλο και πιο μίζερη, σε καιρούς που τα αφεντικά μας μάς βλέπουν πιο πολύ απο τη γάτα ή τον σκύλο μας απλά και μόνο για να μπορέσουμε να ανταπεξέλθουμε. Έτσι, μας έγινε ξεκάθαρο ότι αυτή η κοινωνία είναι χωρισμένη στα δύο, ότι οι γειτονίες μας αποτελούν πεδίο μάχης μεταξύ του ελληνικού κράτους με τους δεξιούς και τους αριστερούς του και της εργατική τάξης.

Σε τέτοιες εποχές, για πάνω απο μια δεκαετία, έχουμε συνεχίσει να αρνούμαστε και να αντιστεκόμαστε στα σχέδια του κράτους με πιο πηγαίους τρόπους όπως μπύρες και γάρα στις πλατείες και πάρκα ή διαδρομές στα μέσα μεταφοράς χωρίς εισιτήριο αλλά και με πιο οργανωμένους όπως σπρέι και αυτοκόλλητα σε όλους τους τοίχους και τις ταμπέλες της γειτονιάς. Στα δέκα και βάλε χρόνια δραστηριοποίησης της ομάδας μας στα βόρεια, έχουμε μάθει τη γειτονιά αλλά και αυτή εμάς, εφοδιάζοντάς μας με πολλά διδάγματα χρήσιμα για την επιβίωσή μας σε αυτούς τους καιρούς καταπίεσης.

Με αφορμή τα διδάγματα αυτά οργανώσαμε την εκδήλωση αυτή, φωτογραφίες της οποίας συνοδεύουν το κείμενο, για να παρουσιάσουμε οχι μόνο τι έχουμε προσφέρει στη γειτονιά μας τα τελευταία 13 χρόνια, αλλά κυρίως τι έχει προσφέρει αυτή σε εμάς. Γι’αυτό και μαζευτήκαμε φίλοι και φίλες με κοινούς εχθρούς και κοινό τρόπο ζωής στο πάρκο πρότυπο του κάτω Χαλανδρίου, για να γνωριστούμε καλύτερα, να συζητήσουμε για την επικαιρότητα αλλά και να χρησιμοποιήσουμε την ιστορία της ομάδας αυτής ως γνώμονα για ό,τι επιφυλάσσει το κράτος και τα αφεντικά για το μέλλον μας. Σε τέτοιους καιρούς η μοναξιά και η απομόνωση οδηγούν μόνο στη σήψη, γι’αυτό είναι σημαντικό να βρισκόμαστε μεταξύ μας, γιατί δεν θα μας σώσει κανείς εκτός απο εμάς τους ίδιους και ίδιες.